หน้าเว็บ

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก แสดงบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนอวสาน

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนอวสาน

“แต่คุณไม่ได้ยินที่หมอบอกหรือว่าหมอรักษาไม่ได้ คุณจะปล่อยให้วินเป็นคนสมองเสื่อมไปตลอดชีวิตงั้นหรือ” ภูบดีถาม
“ไม่ใช่ค่ะ ตาลจะรักษาเค้าเอง”
“รักษายังไงคะพี่ตาล พี่ตาลไม่ใช่หมอนะ” มณทกานต์ว่า
“คุณหมอเคยบอกตาลว่าถ้าเราช่วยกระตุ้นความทรงจำเค้า เค้าอาจจะหายได้ใช่มั้ยคะ”
“ใช่ครับ”

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 53

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 53

มณทกานต์กดโทรศัพท์หาญาดา ธาวินมองอยู่
ญาดากดรับสายของมณทกานต์ที่บ้านพักริมทะเล
“ค่ะ คุณเมย์”
“พี่ตาลอยู่ไหนคะเนี่ย มีคนป่วยต้องการกำลังใจด่วนค่ะ”
“อ๋อ ตาลอยู่ต่างจังหวัดน่ะค่ะ”

วันศุกร์ที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 52

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 52

“แล้วปารมีจะรู้ได้ยังไงว่าเราไม่สงสัยเธอ” ญาดาถาม
“เดี๋ยวผมจะโทรถามเธอว่าคุณปู่อยู่ไหน”
ปารมีส่งเงินปึกใหญ่ให้ลูกน้องทั้งสองคน
“นี่เป็นเงินค่าจ้างงวดที่1ของแกสองคน”
“แล้วคุณปารมีจะให้เราฆ่าตาแก่นี่เมื่อไหร่” ลูกน้องคนที่หนึ่งพูดขึ้น
“ยังไม่ใช่ตอนนี้”

วันพุธที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 51

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 51

ประตูรถแล้วอุ้มพิพัฒน์เข้าไปในบ้าน ร่างของพิพัฒน์ถูกวางลงบนเตียง
“เฝ้าไว้ให้ดี ถ้าฟื้นแล้วบอกชั้น” ปารมีบอก
“ครับ”
ภายในบ้านพิพัฒน์ ภูบดีถามญาดา

วันจันทร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 50

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 50

หลังจากที่ต้นหอมเดินกลับไป ปารมีมีสีหน้าโกรธ
“นี่หมายความว่าที่ผ่านมาเราลงทุนไปสูญเปล่างั้นหรือ”
ภายในบ้านพิพัฒน์ ธาวินกับภูบดีนั่งอยู่กับพิพัฒน์

วันเสาร์ที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 49

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 49

“ใช่ ชั้นถึงบอกไงว่าโชคดีที่คุณนภายอมรับสารภาพก่อน”
ธาวินพยักหน้ารับรู้เดินออกไปกับบุญทัน
กลางวันในวันต่อมา ญาดาอยู่บนเรือแล้วยกห่อเศษเถ้ากระดูกของเจ๊อ้อยขึ้นอธิษฐาน

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 48

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 48

ปารมีคิดกระสับกระส่าย เหลือบมองเห็นจ่าตำรวจที่ยืนคุมห่างออกไป
ตำรวจแตะมือนภาที่น้ำตารินไหล
“ขอบคุณมากนะครับที่คุณนภาให้ความร่วมมือกับผม”
นภาพยักหน้า
“ผมลาล่ะครับ”

วันศุกร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 47

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 47

“ใช่ครับ แล้วเราพบว่าคุณปารมีอาจจะมีความสัมพันธ์ลับๆอยู่กับสมยศ”
ปรารภ ธาวินกับบุญทันมองหน้ากันอย่างไม่คาดคิด
มุมหนึ่งในสถานีตำรวจ ธาวินกับบุญทันยืนรอปรารภอยู่
“แกคิดว่าไงเรื่องปารมี” ธาวินถาม

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 46

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 46

ตำรวจพิมพ์ตามคำบอก ญาดาน้ำตายังคงไหลรินอาบแก้ม ธาวินมองครุ่นคิดถึงสาเหตุการตายของเจ๊อ้อย
บริเวณทางเดินในสถาบันนิติเวช ตำรวจเดินมาส่งญาดากับธาวิน
“พรุ่งนี้ผมจะขอเข้าไปสอบปากคำคนที่อยู่ในบ้านคุณนะครับ”

วันพฤหัสบดีที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 45

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 45

ปารมีหยุดเดินหันมองแม่อย่างไม่พอใจก่อนถอนใจหันกลับเดินขึ้นห้องไป นภาสะอื้นร้องไห้
“นี่ชั้นทำเวรกรรมอะไรไว้ ทำไมลูกถึงมีจิตใจโหดเหี้ยบแบบนี้ ทำไม ... ทำไม .. ฮือ..ฮือ ..ฮือ”
ภายในห้อง ปารมีเดินมาหยุดถอนใจที่หน้ากระจกแล้วดึงต่างหูออกสีหน้าครุ่นคิด
“ถ้าสมยศหักหลังแล้วบอกตำรวจว่าเราเป็นคนบงการล่ะ ...ไม่น่ะ สมยศต้องไม่ทำแบบนั้น ... แต่ถ้ามันทำล่ะ ... นี่ชั้นจะทำยังไงดีเนี่ย”

วันพุธที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 44

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 44
ญาดากับมณทกานต์เปิดประตูแล้วรีบกระโดดขึ้นรถทันที สารวัตรสมยศขับรถออกไปทันที
ภายในรถ ญาดากับมณทกานต์หายใจอย่างเหนื่อยหอบ
“นี่โชคดีนะคะที่เราเจอสารวัตร” ญาดาพูดขึ้น

วันอังคารที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 43

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 43

“มันบอกว่ามันจับตัวตาลกับน้องเมย์ไป ให้เราเตรียมเงินให้มันยี่สิบล้าน”
ทุกคนอึ้ง ธาวินกับบุญทันมองสบตากัน
ภายในบ้านเช่าของคนร้ายในเวลากลางวัน ญาดากับมณทกานต์ถูกมัดมือโดยเอาหลังชนกันมีเชือกพันรอบเอวทั้งสองให้ตัวติดกันอยู่ในห้อง มณทกานต์ขยับตัวตื่นมองอย่างงุนงงที่เห็นญาดาอยู่ด้วย
“พี่ตาล ... พี่ตาลคะ...พี่ตาล”

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 42

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 42

“ตาลอยู่ไหน นี่จะได้เวลาไปงานศพแล้วนะ”
“ค่ะค่ะ เดี๋ยวตาลจะขึ้นไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้”
นภายืนมองปารมีมัดมือ มัดเท้าศพของเจ๊อ้อยแล้วลากศพใส่กระเป๋าอย่างจิตตก เมื่อปารมีรูดซิปปิดกระเป๋าเรียบร้อยแล้วก็หันมาบอกนภา

วันจันทร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 41

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 41

“หวังว่าคงไม่มีอะไรมาทำให้เรากับคุณภูต้องเลิกกันนะ”
ญาดาปิดไฟล้มตัวนอน
เช้าวันใหม่ ภายในห้องทำงานพิพัฒน์ ปรารภนั่งตรงข้ามกับพิพัฒน์แล้วยื่นภาพถ่ายใบหนึ่งให้ ภาพถ่ายใบนั้นเป็นรูปธาวินและบุญทันถ่ายรูปคู่กันในชุดสูทสมัยที่อยู่ต่างประเทศ พิพัฒน์พิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ปรารภพูดขึ้น

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 40

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 40

“ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงทุกอย่างจะได้จบซะที”
ญาดาเหลือบมองธาวินอย่างสงสัย
เช้าวันรุ่งขึ้น ธาวินเดินจ๊อกกิ้งเข้ามาในสวน ญาดาแอบเดินสะกดรอยตามมาด้านหลังห่างๆ ก็เห็นว่า ธาวินเดินเลี้ยวไปทางบ้านคนงาน

วันอาทิตย์ที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 39

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 39

ภายในร้านกาแฟในมุมสงบ ปารมีเดินเข้ามาในร้าน สารวัตรสมยศนั่งรออยู่
“มานานแล้วหรือ” ปารมีถาม
“ก่อนหน้าคุณห้านาที ดื่มอะไรดี” สารวัตรสมยศบอก
“มะนาวโซดา”
สารวัตรสมยศหันไปบอกพนักงาน
“มะนาวโซดาแก้วน้อง”
“คุณบอกว่ามีแผนอะไร ไหนเล่ามาซิ”

วันศุกร์ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 38

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 38

ธาวินมองหาอยู่ครู่หนึ่งก็นึกขึ้นได้
“ใครหรือคะ”
“เพื่อนผมที่อเมริกา เค้ามาเที่ยวเมืองไทย”
ธาวินตกใจสุดขีดร้อง “เฮ้ย ” แล้วรีบวิ่งขึ้นจากทะเล ตรงไปยังโรงแรมทันที

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 37

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 37

มณทกานต์นั่งกวาดสายตาไปรอบตัว เหม่อลอยนั่งคิดเรื่องอนุทินที่คิดฆ่าภูบดีก็รู้สึกเสียใจ อนุทินเดินเข้าบ้านมาพอดี มณทกานต์เรียกไว้
“พี่เอ”
อนุทินหันมามองแล้วถาม
“มีอะไร”
มณทกานต์ลุกขึ้นยืนแล้วมองหน้า อนุทินรู้สึกแปลกใจกับท่าที
“แกเป็นอะไรมายืนจ้องหน้าชั้น จะพูดอะไรก็พูด”

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 36

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 36

เจ๊อ้อยเอาผมมาปิดหน้าเพื่อแก้เครียด
บริเวณหน้าบ้านพิพัฒน์ในเวลาต่อมา ญาดากับธาวินเดินออกมาขึ้นรถ บุญทันขับออกไป
ที่โต๊ะอาหารบ้านเอนก อนุทินนั่งจิบกินกาแฟอยู่ มณทกานต์เดินลงมาจากชั้นบน บนโต๊ะอาหาร มณทกานต์เทกาแฟใส่แก้วแล้วลงนั่งที่ตรงข้าม อนุทินถามขึ้น
“แกเป็นไงบ้าง”

วันพฤหัสบดีที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 35

อ่านละคร เล่ห์ร้อยรัก ตอนที่ 35

ต้นหอมเดินออกไป เจ๊อ้อยหยิบไม้กวาดออกมากวาดมองบ้านอย่างสำรวจ
เมื่อนึกถึงคำพูดของต้นหอมชะงัก
“หรือว่าในห้องมีอะไรซ่อนอยู่ ถึงไม่ให้คนเข้าไป”
เจ๊อ้อยมองซ้ายขวาเห็นว่าไม่มีใครก็ย่องขึ้นไป